मुनि अरणीक चाल्या गोचरी रे वनना वासी,
एनुं रवि तपे रे ललाट; मुनिवर वैरागी. १
मुनि उंचा मंदिर कोश्यातणा रे वनना वासी,
जइ उभा रह्या गोखनी हेठ; मुनिवर वैरागी. २
कोश्याए दासी मोकली उतावळी रे वनना वासी,
पेला मुनिने अहिं तेली लाव; मुनिवर वैरागी. ३
मुनि मंदिरे ते चाल्या उतावळा रे वनना वासी,
तिहां जई कीधो धर्मलाभ, मुनिवर वैरागी. ४
मुनि पंचरंगी बांधो पाघडी रे वनना वासी,
तमे मेळो ढळता तार, मुनिवर वैरागी. ५
मुनि नवा नवा नीत लउ वारणा रे वनना वासी.
तमे जमो मोदकना आहार; मुनिवार वैरागी. ६
मुनिनी माता शेरीए शोधती रे वनना वासी,
त्या जोव मल्या बहु लोक; मुनिवर वैरागी. ७
कोईए दीठो मारो अरणीको रे वनना वासी,
ए तो लेवा गया छे आहार: मुनिवर वैरागी. ८
मुनि गोखे बेठे रमे सोगठे रे वनना वासी,
त्यां सांभळ्यो माताजीनो शोर; मुनिवर वैरागी. ९
मुनि गोखेथी हेठा ऊतर्या रे वनना वासी,
जय लाग्या तामाजीने पाय, मुनिवर वैरागी. १०
हजारो हाजर ऊभां, छत्र तुमे धरो रे. चिरंजीवो. १०
सोनैयानो थेला काढो, भंडारी बोलावो रे;
ओधा पात्रा वीरा लावो, दीक्षा दीयो भाई रे. चिरंजीवो. ११
राजपात वीरा तमे, सुखे हवे करो रे;
दीक्षा आपो हवे मनि, छत्र तमे धरो रे. चिरंजीवो. १२
आज्ञा आपी ओच्छद कीधो, संयम लीथो आपे रे;
देवकी कहे भाई, संयमे चित्त स्थापो रे. चिरंजीवो. १३
मुजने तजीने वीरा, अवर मात मत कीज रे;
कर्म खपावी इहभवे, वहेली मुक्ति लीज रे. चिरंजीवो. १४
कुंवरे अंतेउर मेली, साधु वेष शीद लीधो रे;
गुरु आज्ञा लईने, स्मशाने काउसग्ग कीधो रे. चिरंजीवो. १५
जंगले जमाई जोईने, सोमील ससरा कोप्या रे;
खरेना अंगारा लईने, मस्तके स्थाप्या रे. चिरंजीवो. १६
मोक्षपाघ बंधावी ससराने, दोष नवि दीधो रे;
वेदना अनंती सही, समता रस पीधो रे. चिरंजीवो. १७
धन्य जन्म धर्यो तुमे, गजसुकुमार रे;
कर्म खपाववा तुमे, हैये धरी हाम रे. चिरंजीवो. १८
विनयविजय एम कहे, एवा मुनिने धन्य रे;
कर्मना बीज बाळी, जीती लीधुं मन्ना रे. चिरंजीवो. १९
